|
|
|
|
|
MYŚLISTWO
|
|
|
Myślistwo rządzi się własnymi, kilkuwiekowymi prawami uzupełnionymi
przepisami dotyczącymi ochrony gatunkowej i okresowej przed niebezpieczeństwem zagrażającym podczas
polowania. Na terenie rejonu działają koła łowieckie takie jak: Borowiak,
Borus, Kicz i inne oraz
usytuowane są dwa tereny hodowlane (Łyskowo, Gostycyn). W Borach Tucholskich występują takie gatunki
zwierzyny i ptactwa jak: daniel (nie objęty polowaniem), jeleń, sarna, dzik, królik, dzika kaczka, łyska,
słonki,
|
|
| bażant ( na terenach hodowlanych). Jednak panujące gatunki to: jeleń, dzik, sarna i zając. Szczegółowych
informacji łowieckich można uzyskać w nadleśnictwach w Gołąbku, Zamrzenicy,
Rytlu,Czersku, Przymuszewie, Osiu i Dąbrowie. |
 |
|
|
|
|
POLOWANIE na DZIKA
|
|
|
Człowiek
od dawna poluje na dziki - dla mięsa lub dla rozrywki. Dorosły samiec mierzy prawie metr i wyposażony jest
w ostre kły. Potrafi się on bardzo szybko poruszać, a osaczony atakuje napastnika. Dziki mają dobrze
rozwinięte zmysły węchu i słuchu, jednak ich wzrok jest bardzo słaby.
|
|
|
|
Mięso tego groźnie
wyglądającego zwierzęcia już od czasów prehistorycznych uważane jest za przysmak. Dlatego wciąż w
wielu regionach Europy i Azji urządza się polowania na dzika, a jego głowa jest jednym z bardziej cenionych
trofeów łowieckich.
Dziki są
krępej budowy ciała, posiadają krótkie kończyny i potrafią przemieszczać się z dużą prędkością.
Chociaż przeważnie prowadzą samotny tryb życia, czasami spotyka się je w grupach. Ma to miejsce przede
wszystkim w okresie godów i w czasie wychowywania potomstwa. Dziki są silnymi zwierzętami o twardej,
szczeciniastej sierści. Za dnia odpoczywają w spokojnym, zacienionym miejscu, a aktywne stają się dopiero
nocą. Ich kły są nie tylko niezwykle przydatne do wygrzebywania spod ziemi pokarmu, stanowią także bardzo
groźną broń.
|
|
| Człowiek od wieków polował na dziki,
czy to dla rozrywki, czy też dla mięsa. Polowanie na dzika było atrakcją, jaką królowie i możnowładcy
fundowali swoim specjalnym gościom. |
 |
|
|
|
Atrakcyjność polowania na te zwierzęta wiązała się z tym, że ze
względu na swoją prędkość były one trudne do dogonienia, natomiast w momencie osaczenia potrafiły się
bardzo zaciekle bronić. Ponadto, jako że są one duże , upolowana sztuka dostarcza dużych ilości wyśmienitego
mięsa.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
CZY WIESZ, ŻE:
|
|
- Kły dolnej szczęki dzika nazywają się szablami. Długość szabel
starego samca (łącznie z częścią tkwiącą w zębodole ) sięga 30cm. Kły górnej szczęki, które są
krótsze i bardziej zakręcone, nazywa się fajkami. W przypadku samców kły dzika rosną przez całe życie
zwierzęcia.
- Pieczona głowa dzika, z jabłkiem wetkniętym w usta , jest bożonarodzeniową
tradycją w Anglii i w Niemczech. Podobno wywodzi się ona z mitologii nordyckiej, zgodnie z którą mniej więcej
o tej porze roku składano dzika w ofierze bogowi pokoju i dostatku.
- Jeden z pierwszych opisów dzika pochodzi od rzymskiego poety Juwenalisa,
który nazywał go "zwierzęciem urodzonym do ucztowania".
- Dzik jest powszechnie uważany za zwierzę niebezpieczne. W rzeczywistości
dzik najchętniej trzyma się z daleka od ludzi, a zaatakować może wtedy, kiedy jest osaczony lub kiedy
broni swych młodych.
|
|
|
|
|
masz pytanie, na które nie znasz odpowiedzi,
